TR  |  EN

Caz Festivali > Program > MARC PERRENOUD TRIO

 
10 Mart 2022 Perşembe ● AASSM ● 20.00
 
MARC PERRENOUD TRIO
 
Marc Perrenoud, piyano
Marco Müller, bas
Cyril Regamey, davul
 
MARC PERRENOUD, “GECENİN BİR VAKTİ HAYALLERİN YOLUNDA”
“Bazı insanlar için geceleri müzik yazmak doğaldır. Benim için değil. Ben daha çok sabah insanıyım. Geçen yaz hariç: gündüzleri çok sıcaktı, bu yüzden gece bestecisi oldum...” Avrupa caz camiasındaki göz alıcı figürlerden biri olan piyanist Marc Perrenoud’un sanatı herkesten farklı. Pek çok grubun modaya ve trendlere körü körüne uyum sağladığı bir dönemde, 38 yaşındaki İsviçreli müzisyen sürekliliği geçici heveslere tercih ediyor. Marc Perrenoud’un 2007 yılında baterist Cyril Regamey ve bas gitarist Marco Müller ile oluşturduğu trio dünya çapında yaklaşık 400 konser verdi. Meyvelerini veren uzun ömürlü bir birliktelik: On iki yıl içerisinde, bu üç müzisyen küçük ancak esaslı diskografisinde göze çarpan güçlü bir etkileşim geliştirdi.
Melodik sıcaklık, parıldayan sesler ve ateşli ritimler ile güneşsi yönünü ortaya koyan dört albümün ("Logo", "Two Lost Churches", "Vestry Lamento", "Nature Boy")  ardından, Marc Perrenoud Trio'nun beşinci albümü olan "Morphée" karşımıza çıkıyor. Bu albümün ses yönü, hayal mahsulüymüşçesine gizemli ve anlaşılması zor. “Ağustos 2019'da Cenevre’de boğucu bir sıcak vardı”, diye hatırlıyor Marc. Geceleri hava daha serindi, bu yüzden 2 ile 5 arasında temalar üzerine çalışmaya başladım. Biraz uyudum, yazdım, ardından biraz daha uyudum... Yaz aylarında zamanla ilişki farklıdır, işler yavaşlar. Geceleri, uyku ve yarı bilinç arasında yazmak, daha büyük bir boşluk ve rezonans duygusuyla farklı bir dünyaya girmeme, özgür, açık, zamansız bir ses geliştirmeme izin verdi."
Marc, Cyril ve Marco, yeni repertuarın olanaklarını keşfetmek için Annemasse'deki (Fransa) Château Rouge'da bir hafta geçirdi. Marc Perrenoud, demecinde şunları söyledi: "Dördüncü albüme kadar esasen içgüdüsel olarak çalıştık. Aramızdaki etkileşim çok büyük bir avantaj, düşünce otomatizmleri yaratıyor, böylece hiçbir şeyi açıklamaya gerek kalmadan birbirimizi anlıyoruz.” Ancak Marc “Aramızda kendiliğinden oluşan bu etkileşim aynı zamanda bir meydan okuma haline de gelebilir. Beyin alışkanlıkların içerisinde kendine bir konfor alanı yaratmak istiyor.” şeklinde uyarıda bulunuyor. “Beynin işleyişini değiştirmek, yeni fikirler bulmak oldukça büyük bir çaba gerektirir… Château Rouge'da kendimizi izole ettik ve böylece oldukça farklı bir şekilde çalışma imkânı bulduk, konular üzerine yoğun biçimde tartıştık!” Hiçbir somut kısıtlama olmaksızın, yalnızca yeni albümdeki müzikle meşgul olan üç arkadaş, konuşmaya, keşfetmeye ve yeni etkileşim biçimlerini denemeye zaman ayırabildi.
Ortaya çıkan sonuç, piyaniste ait sekiz orijinal beste ve 2019 yazının sıcak hava dalgası sırasında gece yaşantısından alınan sekiz anlık görüntü. Marc'a göre ana tema, "son derece tanımsız" bir formda, "bir rüyanın anımsaması zor çırpınışıyla" zarif bir biçimde başa çıkar. "Night Run" eserinin nefes kesen dinamizmi, ışıksız bir gecede kente özgü bir saklambaç oyununu andırıyor. Buna karşılık, "Stairs" eserinin her iki yorumu da en basit materyallerin şaşırtıcı potansiyelini ortaya koyuyor: bir gam iner ve sonra bir "merdiven" gibi yükselir, "trionun nefes almasına ve son derece yavaş bir tempoda ses algısını açmasına izin veren "herhangi bir artikülasyon barındırmayan bir melodi". “The REB” eseriyle kentsel atmosfer, “gecenin bağrında seyrine devam eden hayali bir metro” olarak geri dönüyor. "A Feather" esrarengiz gölgelerin musallat olduğu bir ormanı çağrıştırıyor. “East Tower” eserinde ise Cyril Regamey’in kusursuz ve ışıltılı bateri performansı viran, karmaşık bir ritim ve bunun beraberinde do diyez minör dizisinde alışılmadık sözde bir monkian melodi başlatır. 
Dinleyiciyi şefkatle saran “Twenty Five Ghosts” eseri ise şaşırtıcı şekilde başka bir ritmik yapı sunar: 25 vuruşun 7-5-7-6 şeklinde bölündüğünü söyleyen Marc, bunun "tahta ayaklı hafifçe titreyen bir makine" oluşturduğunu söyleyerek eseri şakayla anlatıyor. Marc Perrenoud'un şarkıcı Elina Duni ve trompetçi David Enhco ile birlikte yönettiği beşlinin ilk albümü “Aksham” için yazılan “A Flower To My Daughter” eseri ise giriş bölümünde kontrbastaki Marco Müller'in alacakaranlığa ait şarkısıyla başlayarak samimi bir baladın metamorfozuna dönüşüyor.
29/30 Ekim 2019'da Studio de Meudon'da (Paris'in Güney-Batısı) muhteşem bir Steinway kuyruklu piyanoda kaydedilen albüm, Julien Bassères'in ışıltılı sesinden faydalanıyor.
Ayrıca, Liliroze'nin büyüleyici kapak fotoğrafları, müziğin rüya gibi atmosferini ideal bir şekilde kucaklıyor. Önceki üç müzisyen, geçirdikleri gecenin ıstırabı içerisinde hayatta kaldıkları için sevinirmişçesine gün ışığını sevinçle karşılıyor gibi. Arkada ise, incelikli şamdanlara sahip eski bir dik piyano, mavi-yeşil pasteller ve gece kuşları arasında ruhani bir sisi çağrıştırıyor.
Yunan mitolojisinde Morpheus, rüyalara "biçim veren" “kehanet rüyaları” tanrısıdır. Marc Perrenoud Trio da bu bakımdan rüyalara ses vermiştir.
 
Daha fazla bilgi için: marcperrenoud.com
 
ESERLER
1. Morphée 5:52
2. Night Run 4:21
3. Stairs (Kayıt 2) 5:05
4. The REB 4:11
5. A Feather 6:23
6. East Tower 5:09
7. Twenty Five Ghosts 2:48
8. A Flower to my Daughter 3:41
9. Stairs (Kayıt 1) 4:35
 
KONSERLER
27.02.20 – Zürich (CH), Moods
28.-29.02.20 – Onex (CH), Spectacles Onesiens
26.03.20 – Paris (FR), Duc des Lombards – Concert de sortie de disque
11.04.20 – Tastentage Klosters
28.04.20 – Solothurn (CH), Tuesday Jazz
23.05.20 – Lausanne (CH), Chorus
11.06.20 – Genf (CH), Les Athénéennes
26.06.20 – Lviv (UK), Jazz Festival
 
DISTRIBUTION
PIAS (Fransa)
In-akustik (Almanya/ İsviçre/ Avusturya/ Benelüks/ İskandinavya, Birleşik Krallık)
evolution music europe (İtalya)
Disk Union (Japonya)
Silk Road (Çin, Hong Kong, Güneydoğu Asya)
Klang & Music (Kore)
Kontor New Media (Dijital)
 
MARC PERRENOUD - Piyano
1981 yılında Berlin'de doğan bir İsviçreli olan Marc, piyano çalmaya ve doğaçlama yapmaya 6 yaşında başladı. 2001 yılına kadar Cenevre Konservatuarı'nda okudu ve 2004 yılında Lozan Caz Okulu'nda diplomasını aldı.
2006 yılında Fransız baterist Sylvain Ghio ile kurduğu ikili grupla Stream Out isimli ilk albümünü piyasaya süren Marc, Paris’teki “Uluslararası Sanat Şehri” isimli kültür merkezi ile işbirliği içinde Patino Bursu, 2003 yılında “Montrö Caz Chrysler Ödülü”, 2005 yılında Zürih'te “Friedlwald Bursu” ve aynı zamanda 2006 yılında Uluslararası Bern Festivali’nde “En İyi Solist Ödülü” gibi birçok ödülün ve yarışmanın kazananı oldu. Aynı yıl Paris’teki la Défense Uluslararası Caz Yarışması’nın finalisti olan sanatçı, 2010 yılında Marc Perrenoud Trio ile birlikte Zürih'teki ZKB Caz yarışmasını kazandı.
2008'den bu yana, "Marc Perrenoud Trio" grubu, dünyanın her yerinde büyük festivallerde ve caz kulüplerinde 300'den fazla konser verdi. Trio’nun üç albümü sırasıyla, 2008 yılında İsviçre’de “en çok satan Caz albümü” olan ve Fransız dergi Jazzmagazine tarafından beğeniyle karşılanan “Logo” albümü ve 2012 yılında çıkarılan ve yine BBC Londra ve Jazzmagazine Paris’in takdirini toplayan “Two Lost Churches” albümü olmuştur. 
Trio’nun üçüncü albümü olan “Vestry Lamento” ise prestijli Amerikan dergisi Downbeat tarafından “Ocak 2014 Editörün Seçimi” ödülüne layık görülmüştür. Marc, geçtiğimiz on yıl içerisinde tüm dünyada birçok sahnede ve festivalde konser verdi. Bunlardan bazılarını sıralayacak olursak: Montrö Caz Festivali (İsviçre), Lincoln Center'da Caz, New York (ABD), Marciac Caz Festivali (Fransa), Londra Caz Festivali (Birleşik Krallık), Snug Harbour, New Orleans (ABD), Upstairs Vitellos, Los Angeles (ABD), Ronnie’s Scott, Londra (Birleşik Krallık), La Défense Festivali, Paris (Fransa), Festival jazz sur son 31, Toulouse (Fransa), Duc des Lombards Paris (Fransa), Strasbourg Jazzdor Festival (Fransa), Sunside, Paris (Fransa), Clermont Uluslararası Festivali (Fransa), EUNIC Caz Festivali, Berlin (Almanya), A Trane, Berlin (Almanya), Unterfahrt, Münih (Almanya), Eldenear Caz Festivali (Almanya), Cully Caz Festivali (İsviçre), Jazz no Jazz Festival, Zürih (İsviçre), Schaffhausen Caz Festivali (İsviçre), Off Beat Basel (İsviçre), Prag Piyano Geceleri Festivali (Çekya), Reduta, Prag (Çekya), Jazz Docks, Prag (Çekya), Budapest Take Five (Macaristan), Trentinoln Caz Festivali (I), Katovice Caz Festivali (Polonya), Sao Paulo SESC Festivali (Brezilya), Triboz, Rio de Janeiro (Brezilya), Panama Caz Festivali (Panama), Buenos Aires Uluslararası Caz Festivali (Arjantin), Rosario Caz Festivali (Arjantin), Montevideo Caz Festivali (Uruguay), E.U Uluslararası Caz Festivali, Santiago (Şili), JZ Şanghay (Çin), Eastshore Beijing (Çin), Sapho Taiwan (Tayvan), Kahire Opera Evi (Mısır), Suriye Caz Festivali, Şam (Suriye), Suriye Festivali için küresel hafta, Beyrut (Lübnan), Amman Caz Festivali (Ürdün), Madajazzcar Caz Festivali (Madagaskar), Katar Caz Festivali (Katar), Kartaca Caz Festivali (Tunus). Marc Perrenoud'un 2013/2014 sezonu, yapımcılığını Mezzo TV kanalının üstlendiği ve Marc Perrenoud Trio'nun Cully Caz Festivali'nin yanı sıra Montrö Caz Festivali, New York Lincoln Center, New Orleans'taki Snug Harbour, Londra'daki Ronnie Scott, Paris'teki Duc des Lombards, Berlin'deki A Trane, Buenos Aires Uluslararası Caz Festivali ve Şanghay'daki JZ konserine dair 90 dakikalık bir röportajı kapsamaktadır.
2015 yılında Londra Caz Festivali ve Basel off Beat gibi en önemli Caz festivallerinden bazılarında sahne alan Marc, aynı zamanda “Suriye için Küresel Hafta” isimli Lübnan merkezli bir festivalde performans sergiledi. Ayrıca başta BBC2 Londra'da Jamie Cullums ile ve New Orleans'ta WWOZ'da Jerry Roll Justice ile birlikte olmak üzere birçok radyo programında yer aldı.
Aynı yıl St. Petersburg’tan Trablus ve Lübnan’a ve oradan da Münih, Zürih, Prag ve Paris’e de uzanan büyük bir solo turneye çıktı. Ayrıca Ürdün Amman'daki Karama Festivali'ne katıldı ve Zerka'daki bir “kadın koruma merkezinde” sahne aldı.
Marc, 2016 baharında “Hamra” isimli ilk solo albümünü piyasaya sürdü. Bu albüm “Le Temps” tarafından bir başyapıt olarak kabul edildi. 2018 yılında Şam opera evinde bir solo konser veren Marc, böylelikle savaş sonrasında Suriye’de sahne alan ilk Avrupalı müzisyen oldu. 
Marc, Ekim 2016’da Challenge International Records etiketiyle “Nature Boy” isimli dördüncü trio albümü piyasaya sürdü. "Les inrocks" tarafından 2016 yılında sahip olmanız gereken "en iyi on albümden biri” olarak kategorize edilen bu albümü Avrupa, Asya ve Orta Doğu'da 100'den fazla konser izledi.
2017 yılında David Ehnco ve Elina Duni ile birlikte «Aksham» beşlisini yarattı ve ilk albümleri Ocak 2019'da Fransız plak şirketi «NOME» etiketiyle piyasaya sürüldü. Aksham, Avrupa'da Marciac, Cully jazz veya Jazzahead Bremen gibi birçok festivalde sahne aldı.
Marc 2019 yılında, aralarında Zürih'teki ünlü Tohnhalle ve Cenevre'deki Victoria Hall'un da bulunduğu İsviçre'nin en büyük konser salonlarında performans sergilemek üzere solo turneye çıktı. Aynı yıl, ancak bu kez Marc Perrenoud Trio ile Polonya, Almanya, Tunus, Fransa ve “SESC Caz Festivali” kapsamında Brezilya’da geniş çaplı bir turneye çıktı.
Marc Perrenoud Trio’nun beşinci albümü olan “Morphée”, Mart 2020’de “Neuklang” müzik şirketi etiketiyle piyasaya sürüldü. Bu albüm “Telerama” dergisi tarafından 4F olarak ödüllendirildi. 
Marc Perrenoud Grégoire Maret, Kendrick Scott, Mina Agossi, Guillaume Perret, David Enhco, Baenz Oester, Marco Mueller, Cyril Regamey, Pedro Segundo, Pierre Audétat, Sylvain Ghio, Robert Kubyzin, Jeremy Bruyère, Claudio Strüby gibi pek çok müzisyenle birlikte çaldı.
Cenevre Konservatuarı'nda ders veren Marc Perrenoud, aynı zamanda Cenevre'deki "Athénéennes" festivalinin kurucu ortağı ve sanat yönetmenidir.
Marc hakkında daha fazla bilgi için: www.marcperrenoud.com

 

 

 

MARC PERRENOUD TRIO - Program - Caz Festivali | İKSEV - İzmir Kültür Sanat ve Eğitim Vakfı